Помогаем зависимым
и их семьям

ОБЪЕКТИВНАЯ ИНФОРМАЦИЯ О РЕАБИЛИТАЦИИ ЗАВИСИМЫХ ОТ АЛКОГОЛЯ И НАРКОТИКОВ


Мы свяжемся с Вами и проконсультируем,
как помочь себе и своим близким
справиться с зависимостью.

алкагалізм 03

Як працуе алкагалізм?

Міжнародная група даследчыкаў з Вышэйшай школы эканомікі, Ecole Normale Supérieure (Вышэйшай нармальнай школы, Францыя), Універсітэта Індыяны (Indiana University) і Ніжагародскага інстытута прыкладной фізікі РАН высветліла, якія механізмы могуць працаваць пры фарміраванні алкагольнай залежнасці. Аказваецца, яна можа быць звязаная з дысбалансам ў мозгу «гармону радасці» дофаміна.

Дофаміна гуляе ключавую ролю ў сістэме ўнутраных падмацаванняў мозгу (не так даўно трое навукоўцаў з Вялікабрытаніі атрымалі мільён еўра за навуковую працу ў гэтай сферы — яны выявілі, што дофаминергические нейроны працуюць і пры ацэнцы рызык і прыняцці рашэнняў). Дофаминергические нейроны дзейнічаюць наступным чынам: калі рэальны вынік нейкіх дзеянняў адпавядае чаканням чалавека або іх пераўзыходзіць — дофаміна «вознаграждает9raquo; яго станоўчымі эмоцыямі, стымулюючы «цэнтр задавальнення», калі ж вынік горш, чым чакалася — эмоцыі становяцца адмоўнымі, так як рэальны стымул куды менш чаканага. Такім чынам падтрымліваецца патрэбная схема паводзінаў, прычым ствараюць яе два рэжыму працы дофаминергических нейронаў. У адным рэжыме нейроны вызначаюць, ці важна тое, што адбылося падзея або няма, і калі важна — то адбываецца вылучэнне дофаміна. У другім нейроны ацэньваюць, наколькі выніковы вынік дзеянняў чалавека падобны на чаканы і «выдают9raquo; станоўчае падмацаванне ў прапарцыйным колькасці. Розніцу паміж чаканым і атрымліваюцца вынікам навукоўцы назвалі навучальным сігналам.

З дапамогай мадэлі дофаминергического нейрона, створанай групай з Расіі, Францыі і ЗША пад кіраўніцтвам Барыса Гуткина з ВШЭ, спецыялісты прадэманстравалі, што ў залежнасці ад атрымліваюцца сігналаў нейроны могуць пераходзіць з аднаго рэжыму працы ў іншай, прычым ўплываюць не толькі прамыя сігналы, але і ўскосныя — ад тармазных (ГАМКергических) нейронаў. Такія ускосныя сігналы могуць аб’ядноўвацца ў адзіны сігнал, які можа парадаксальным чынам не толькі зніжаць актыўнасць працы дофаминергических нейронаў, але і значна яе павышаць, правакуючы вытворчасць дофаміна, а значыць, і станоўчага падмацаванні.

Эксперыменты паказалі, што алкаголь можа парушаць працу дофаминергических нейронаў, адключаючы рэжым, у якім фармуецца навучальны сігнал. Усяго ў чалавека, які не мае прыхільнасці да алкаголю, дофаминергических нейронаў каля 20 тысяч, адны з іх перадаюць бінарны сігнал «важна / не важна», іншыя — навучальны сігнал. Алкаголь перашкаджае працы апошніх, і чалавек ужо не можа вызначыць, карэктна Ці ён сябе паводзіць, бо баланс сігналаў, неабходны для разумення, парушаецца. Па-за залежнасці ад таго, як суадносіцца чаканы вынік дзеянняў чалавека з рэальным, мозг транслюе толькі адно — падзея важнае, неабходны выкід дофаміна. Такім чынам ўжыванне алкаголю можа ўвесці чалавека ў «замкнёнае кола» станоўчага падмацавання — што б чалавек не рабіў, мозг лічыць, што ўсё нармальна, і паводзіны яго носьбіта не мяняецца. Навукоўцы заявілі, што калі ўдасца знайсці спосаб захаваць баланс нейронаў, якія працуюць у розных рэжымах, то на яго аснове, магчыма, будзе створана лекі ад алкагалізму.

Менавіта дофаміна можа стаць прычынай таго, што некаторыя спартсмены, скончыўшы кар’еру, становяцца алкоголе- або нарказалежнымі. Пра гэта распавёў аўстралійскі трэнер па плаванні Браян Саттон (Brian Sutton). Ён заявіў, што прычыны фарміравання іх залежнасці могуць быць не псіхалагічнымі, а біялагічнымі, і дадаў, што падчас актыўных трэніровак і ўдзелу ў спаборніцтвах рознага маштабу спартсмены прывыкаюць да пастаяннага станоўчага падмацаванні, якія забяспечвае ім дофаміна. Пасля «сыходу на пенсію» ім не хапае гэтага падмацавання, і яны звяртаюцца да алкаголю або наркотыкаў як да лёгкага спосабу яго атрымаць. Браян Саттон падкрэсліў, што спартсмены маюць патрэбу ў падтрымцы пасля таго, як сыходзяць з «вялікага спорту», ​​і што неабходна гаварыць ім пра тое, што поспеху на дарожцы басейна ня роўны поспеху ў жыцці. Паводле слоў трэнера, ім спатрэбіўся б курс навучання, падчас якога ім бы распавялі, што чакае іх далей і як пазбегнуць праблем.

Адрас: 123242, Расія, Масква, Новинский бульвар, дом 25, корпус 1, офіс 3

Тэл. / Факс: 7 (495) 419-04-11

© 1&989ndash;2017. Усе правы абаронены.

Любое выкарыстанне матэрыялаў дапускаецца толькі з пісьмовай згоды рэдакцыі.

эканоміка

Вайна і ВПК

Усё за сёння

мультымедыя

Грамадства

Хто заахвочвае алкагалізм у Расіі

Рускія любяць выпіць, гэты факт вядомае ўсяму свету. Аднак у параўнанні з амерыканцамі і еўрапейцамі, якія ў стане алкагольнага ап’янення паводзяць сябе бездакорна нават у працоўны час, рускія, калі п’юць алкагольныя напоі, не ведаюць меры, а часам зусім пераследуюць толькі адну мэту — напіцца, пасля чаго адчуваюць сябе даволі разняволенай, таму вялікая колькасць канфліктаў, аварый, злачынстваў адбываецца менавіта пад уздзеяннем алкаголю. Прычынай п’янства часцей за ўсё з’яўляецца развод або смерць блізкіх.

Паводле дадзеных, апублікаваных у расійскай газеце ў 2016 годзе, ад п’янства ў Расіі загінула больш за 500 тысяч чалавек, штогод 30% смерцяў сярод мужчын і 15% сярод жанчын адбываецца з-за алкаголю. У 1990-х гадах праблема алкагалізму ў Расеі была прылічана да гуманітарнай катастрофе. Многія рускія літаратурныя творы падымаюць праблему алкагалізму. Нядаўна, быў зняты фільм «Дурак9raquo ;, які атрымаў высокую ацэнку крытыкаў. У фільме распавядаецца пра жыццё аднаго п’яніцы, паказаны ўмовы яго жыцця, якія нікога не могуць пакінуць абыякавым.

У снежні мінулага года ў расійскім Іркуцку з-за сродкі для ваннаў пад назвай «Боярышник9raquo; (Які лічыцца карысным для скуры) памерлі 76 чалавек. Ужыванне заменнікаў алкаголю лічыцца вышэйшай формай алкагольнай залежнасці.

Як можна было выпіць сродак для ваннаў? Усё вельмі проста, паколькі ўтрыманне алкаголю ў сродку дасягае 93% на 250 мілілітраў, а кошт прадукта — усяго 60 рублёў. Для алкаголікаў, у якіх вечна няма грошай на гарэлку, «Боярышник9raquo; лічыцца добрай альтэрнатывай.

У Расеі многія аматары выпіць бяруць «Боярышник9raquo ;, але 76 загінулым вельмі не пашанцавала: ім трапіўся падроблены тавар, у якім выкарыстоўвалі метанол замест этанолу. У жніўні 2014 года ўрад Расіі падняло мінімальную цану на гарэлку з 89 да 220 рублёў, затым кошт знізіўся да 190 рублёў, але ў траўні зноў вырасла да 205 рублёў. У многіх рэгіёнах сярэдняя заработная плата складае 6000-8000 рублёў, гэта азначае, што ў месяц можна купіць каля 40 бутэлек гарэлкі, калі не есці і не піць. Для многіх алказалежнасцю гэтага вельмі мала, таму «Боярышник9raquo; карыстаецца папулярнасцю.

Калі людзі не могуць дазволіць сабе гарэлку, то яны пачынаюць ужываць іншую спіртазмяшчальную прадукцыю. Гэта пераважна руская феномен. Пасля павышэння коштаў на гарэлку ў 2014 годзе пачалася барацьба з алкагалізмам у Расіі. Уладзімір Пуцін заявіў, што расейскі ўрад дзейнічае асцярожна, так як у гісторыі Расеі былі выпадкі поўнага забароны алкаголю, якія прывялі да цяжкіх наступстваў. Народ пачынаў вырабляць самагон і ўжываць таксічных алкагольную прадукцыю.

Ніхто не чакаў, што рост коштаў на гарэлку да 200 рублёў зможа справакаваць рост вытворчасці падробленай алкагольнай прадукцыі. Па дадзеных 2014 года, у бальніцы Санкт-Пецярбурга з-за алкагольнага атручвання былі шпіталізаваны каля 2 тысяч чалавек, у 2015 годзе гэтая лічба імкліва вырасла да 6 тысяч. У 2016 годзе ў бальніцы трапілі каля 9 тысяч чалавек.

Акрамя «Боярышника9raquo ;, народ таксама аддае перавагу адэкалон, вадкасць для мыцця шкла, тармазную вадкасць, ахаладжальнік, спіртазмяшчальную касметыку. Пасля павышэння коштаў на гарэлку продажу напою рэзка ўпалі, а продажы спіртазмяшчальнай касметыкі (таго ж «Боярышника9raquo;) выраслі з 569 мириалитров ў 2013 годзе да 1008 у 2014, а ў 2015 лічба дайшла да 2025 мириалитров. Падобны рост продажаў можна растлумачыць толькі тым, што людзі, старонныя да алкаголю, пачалі купляць гэтую прадукцыю ўзамен звычайнай дарогай гарэлкі. Паводле дадзеных даследчага цэнтра па вывучэнні рынку алкагольнай прадукцыі, пасля атручвання «Боярышником9raquo; правялі даследаванні, у выніку якіх было выяўлена, што прыкладна 10% насельніцтва ўжывае прадукты-заменнікі гарэлкі.

У такім выпадку, чаму расейскі ўрад зноў пачатак рэгуляваць цэны на гарэлку? У 2013 годзе яно ўвяло двайны падатак з продажаў гарэлкі, а пасля рэгулявання коштаў — адмяніла частка падатку. Апошняе рэгуляванне было праведзена расійскім міністэрствам фінансаў.

Барацьба з алкагалізмам не выглядае пераканаўчай у вачах народа. На самай справе, больш падобна на тое, што Расія пад выглядам барацьбы з п’янствам спрабуе залатаць дзірку ў фінансавай сістэме. У канцы 2015 года старшыня Савета Федэрацыі Валянціна Мацвіенка паведаміла, што кантроль за вытворчасцю гарэлкі за апошнія тры гады знізіўся на 35%. Палітыка больш за ўсё хвалююць фінансавыя страты: «Страты склалі 2- за 2,7 мільярда рублёў».

У 1981 году савецкі ўрад павысіў цэны на гарэлку, паколькі афганская вайна патрабавала вялікіх выдаткаў. У 1980 годзе на міжнародным рынку моцна ўпалі цэны на нафту. Савецкі народ быў вымушаны замяніць даходы ад нафты на падвышанае спажыванне спіртнога. Цяперашняя сітуацыя чымсьці нагадвае падзеі 30-гадовай даўніны.

Звярнуўшыся да гісторыі Расіі, можна заўважыць, што прыхільнасць да алкаголю ў рускіх фармавалася здаўна. Да прыкладу, раней гарэлкай маглі даваць рэшту пры куплі, і гэта не было чымсьці незвычайным.

Алкаголь: прыхільнасці еўрапейцаў

Алкаголь — добры ці дрэнны падарунак?

Змяшаць каньяк і гарэлку і ўспомніць Маннергейма

Чаму ў космасе нельга ўжываць алкаголь

У XV стагоддзі з Еўропы ў Расію прыйшла тэхналогія вырабу алкаголю з высокім градусам, і толькі тады Расея ўпершыню сутыкнулася з праблемай злоўжывання алкаголем. У 1551 годзе ў стогаловых саборы Маскоўскага княства ўпершыню паўстала наступная фармулёўка: «Трэба піць не дзеля ап’янення, а дзеля Бога».

Аднак праз чатыры гады пасля стогаловых сабора князям і баярам было дадзена права адкрываць прыватныя карчмы, так званыя царовы карчмы. Паўсюль сталі ўзнікаць піцейныя ўстановы, гарэлка патаннела, народ стаў співаецца. У той жа час рускія пачалі актыўна вырабляць самагон. Прычына вельмі простая: Іван Грозны зразумеў, што прыбытак з продажу алкаголю можа хутка папоўніць дзяржаўную казну. У выніку царскага заахвочвання ў Расіі значна павялічылася колькасць шынкоў, і з таго моманту, можна сказаць, алкаголь стаў часткай расійскай культуры.

З таго часу ў Расеі пачалі ўзнікаць новыя сацыяльныя праблемы. Напрыклад, вельмі многія людзі з-за п’янства залазілі ў даўгі, якія пасля былі не ў стане выплаціць. Сяляне пачалі адкладаць на потым сельскагаспадарчыя справы, аж да таго, што зямлі аказваліся закінутымі. У XVI стагоддзі пасол Англіі ў Маскве пісаў у сваіх мемуарах: «Гэтыя няшчасныя працоўныя і рамеснікі трацілі ўсе свае грошы ў кабаках, многія нават змянялі вопратку на гарэлку і без адзення вярталіся дадому». Гэта прывяло да народнага незадаволенасці, царква таксама выступала супраць ўжывання спіртнога. Тады ў расійскім грамадстве пачало фармавацца грэблівае стаўленне да п’яніц аж да таго, што ў XVII стагоддзі ўспыхнуў бунт супраць дзяржаўнай палітыкі, якая заахвочвала распіццё спіртнога. Рускі цар Аляксей Міхайлавіч быў вымушаны душыць мяцеж з дапамогай арміі.

У 1652 годзе Аляксею Міхайлавічу прыйшлося ўвесці шэраг абмежаванняў у Царова кабаках: на працягу года забаронена прадаваць алкаголь больш за 180 дзён, кожны мае права на адзін шклянку (120 мілілітраў), забаронена прадаваць спіртныя напоі ўжо п’яным. Аднак вельмі хутка з’явілася наступнае становішча: каб дапамагчы дзяржаўнай казне, забаранялася выганяць п’яных з шынка. У гэтым становішчы і адбілася першапачатковая мэта стварэння Цароў шынкоў.

Калі на гэтым этапе алкагалізм яшчэ выклікаў асуджэнне ў народзе, то ў эпоху Пятра I распіццё спіртных напояў атрымала афіцыйнае адабрэнне.

Дзякуючы Пятру I рускі народ канчаткова заахвоціўся да дужага алкаголю. Імператар падпісаў загад, каб у сталіцу бясплатна пастаўлялі моцныя алкагольныя напоі, кожнаму ў дзень належала 120 мілілітраў спіртнога. Падчас святкавання дзяржаўных святаў Пётр асабіста падаваў народу прыклад піцця, ператвараючы любое свята ў велізарную п’янку. Расійская ведаць і чыноўнікі таксама павінны былі вельмі шмат піць.

Такім чынам алкаголь стаў неад’емнай часткай рускага побыту. Пётр I падпісаў указ: «Пакуль на чалавеку ёсць нейкія рэчы, акрамя крыжа на шыі, не выпускаць яго з карчмы». Такім чынам царовы карчмы яшчэ больш ўзбагаціліся і фінансава забяспечылі вядзенне воін. Пасля Пятра I рускія яшчэ мацней палюбілі віно, асабліва моцны алкаголь, а таксама п’янства перастала асуджацца ў вышэйшым грамадстве. Гэтыя змены — вынік палітыкі, якая праводзіцца ўрадам, і дзяржава моцна ўзбагацілася з-за манаполіі на алкагольную прадукцыю. Тэхналогіі рэктыфікацыі і ачысткі надзвычай складаныя, але рускі народ авалодаў імі. Дзякуючы гэтаму ў XX стагоддзі Расія афіцыйна запусціла вытворчасць чыстай гарэлкі. Калі ў XVI стагоддзі з’явіліся царовы карчмы, простаму народу было забаронена вырабляць самагон, і заўважылі адзін цікавы факт: п’янствам пакутавалі ў асноўным простыя сяляне, яны куплялі спіртное ў кабаках, а расійскія заводы выпускалі столькі алкаголю, што гэтага аб’ёму хапіла б усяму насельніцтву Расіі. Пры гэтым колькасць алкаголю ў колах шляхты было абмежаваным, таму знатныя людзі пілі не так шмат, як сяляне.

Такім чынам, цар імкнуўся задаволіць фінансавыя патрэбнасці дзяржавы і пры гэтым штурхаў народ у «бездань п’янства». У часы Кацярыны II у Расіі была ўведзена манаполія на алкагольную прадукцыю, і ў выніку сітуацыя з п’янствам у краіне пачала пагаршацца, а дзяржаўны бюджэт пачаў расці. У гэты перыяд не было абмежаванняў на распіванне спіртных напояў, карчмы працавалі кругласутачна, народ мог выпіць у любы час. Тады Расія і стала адной з самых якія п’юць краін у свеце.

Дзяржава наўпрост прадавала народу спіртныя напоі: чым больш народ п’е, тым больш ўзбагачаецца краіна. Аднак ёсць адно «но9raquo ;: алкаголь забірае здароўе ў народа, а гэта ўжо палітычная праблема.

У 1858-1859 гадах у рускіх вёсках зачыніліся некалькі тысяч шынкоў. У Расіі пачалося «Цвярозасць рух». У вёсках сталі ўзнікаць арганізацыі, у якіх людзей адгаворвалі ад ужывання спіртнога. У ліпені 1859 руская праваслаўная царква вырашыла падтрымаць гэты рух, святароў цяпер абавязалі дапамагаць народу ў барацьбе з п’янствам.

Рускія п’яніцы выміраюць

П’янства забівае рускіх

Палітыка і п’янства ў Фінляндыі

Як цэлае пакаленне брытанцаў прызвычаілі да п’янства

Аднак «Цвярозасць рух» аказалася не так лёгка разбурыць, яго ўдзельнікі па-ранейшаму спрабавалі змагацца з алкагалізмам і нават дасягнулі пэўных поспехаў, напрыклад, назіраўся спад продажаў алкагольнай прадукцыі. У 1906 годзе расійскае ўрад быў вымушаны адмяніць манаполію на вытворчасць алкаголю, вярнуўшыся да сістэмы дзяржаўнай манаполіі, як у часы Аляксея Міхайлавіча. Былі ўведзеныя абмежаванні на продаж спіртных напояў: у сталіцы і ў буйных гарадах продаж алкаголю дазвалялася з сямі да дзесяці гадзін вечара, у вёсцы — да васьмі гадзін, а выраб самагону стала незаконным.

Расейскі ўрад такім чынам дасягнула кампрамісу, а таксама адлюстравала змены ва ўнутранай палітыцы краіны. Пацярпеўшы паразу ў руска-японскай вайне ў 1905 годзе і пасля першай рэвалюцыі царскі рэжым ператварыўся ў канстытуцыйную манархію. З’яўленне Думы было прадыктавана воляй народа. «Цвярозасць рух» таксама ператварылася ў свайго роду Думу. На працягу гэтага перыяду спажыванне алкаголю істотна знізілася, як і ўзровень злачыннасці, а народ стаў праяўляць цікавасць да тэатра, часцей наведваць бібліятэкі. У грамадстве зараджаліся новыя норавы, напрыклад, часта сталі праводзіцца «цвярозыя вяселля».

У 1914 годзе ў Расіі ўвялі сухі закон. Гэта было эпахальная падзея для краіны.

Вядомы вучоны-лекар Мендэльсон пісаў у сваёй кнізе, што ўвядзенне сухога закона у 1914 году — беспрэцэдэнтная падзея, якое прымусіла ў адно імгненне некалькі мільёнаў людзей адначасова кінуць піць, і вынікі такой палітыкі павінны быць вельмі навочнымі. Ён дадаваў, што з увядзеннем сухога закона рускія пачалі ўкладваць грошы ў банкі, замест таго каб марнаваць іх на выпіўку.

За восем месяцаў са жніўня 1914 па сакавік 1915 года агульная сума ўкладаў вырасла на 260 мільёнаў рублёў, у той час як у 1913-1914 гадах яна не перавышала 6,5 мільёнаў.

Нельга не адзначыць, што палітыка забароны на алкаголь была вельмі паспяховай. Яна сфармавала новую сістэму каштоўнасцяў у грамадстве, у якой адмову ад алкаголю займае ключавое месца, да таго ж многія сапраўды пазбавіліся ад алкагольнай залежнасці. Калі б гэтая палітыка доўжылася даўжэй, то, магчыма, Расея стала б «нармальным дзяржавай». На гэты раз забарона на алкаголь мог завяршыцца паспяхова, «Цвярозасць рух» 1905 года заклікаў расейскі ўрад не здзяйсняць мінулых памылак і не ператвараць спіртное ў галоўны крыніца даходу.

На жаль, забарона на алкаголь быў у сіле толькі да 1925 года. Савецкае ўрад вымушаны быў адмяніць яго зноў па фінансавых прычынах. У 1930 году Сталін у лісце Молатаву піша: «Важна адкінуць пачуццё сораму, і дзеля пабудовы абараназдольнасці дзяржавы неабходна моцна павялічыць аб’ём вытворчасці гарэлкі». Сталін нават вырашыў ўвесці кантроль за сістэмай вытворчасці гарэлкі, які ажыццяўляўся супрацоўнікамі КДБ.

Адмяніўшы забарону, Расея больш ніколі не вярталася да гэтай палітыкі, таму зараз колькасць людзей, якія ўжываюць спіртное, расце. Ці гэта сітуацыя пасля Другой сусветнай вайны або пасля распаду СССР, палітычныя ўмовы на алкагалізм не ўплываюць. У перыяд Гарбачова гарэлка зноў стала адным з галоўных фінансавых крыніц дзяржавы, што выклікала народны супраціў.

Таму тое, што Пуцін падняў цэны на гарэлку, зусім не выклікае ў мяне здзіўлення, а масавыя атручвання ў Расеі — гэта толькі вынік кахання рускага народа да алкаголю. Калі Расея хоча пазбавіцца ад гэтай праблемы, то ўраду неабходна перастаць лічыць алкаголь крыніцай прыбытку. Аднак улічваючы, што на дадзены момант Расея мае моцную недахоп грошай, гэтая праблема наўрад ці будзе вырашацца «сверху9raquo ;.

Алкаголь: прыхільнасці еўрапейцаў

Алкаголь — добры ці дрэнны падарунак?

Змяшаць каньяк і гарэлку і ўспомніць Маннергейма

Чаму ў космасе нельга ўжываць алкаголь

Хто заахвочвае алкагалізм у Расіі

усе каментары

Перадайце Ільічу, нам і 10 па плячы. «

  • Народ співаецца ад безисходности, ад нікчэмнасці.

  • Хто то співаецца. Хто то нармальна жыве.

    Ну і адмыслова для тых, хто не з Расіі.

    У Расіі дзейнічае забарона на продаж алкаголю па начах.

    Забарона на продаж алкаголю на прыпынках і ў многіх іншых месцах.

    За распіццё алкаголю на вуліцы можна апынуцца ў засценках крывавага рэжыму.

    Да чаго Пуцін краіну давёў ..

  • А вось з народам яму не пашанцавала. Адвучыць рускіх, як зрэшты і ўсіх былых савецкіх (inkl рэшткі украіны), ад п’янства, спрабаваў не адзін кіраўнік.

    За вытворчасць сурагатаў і самагонкі трэба ўвесці расстрэл.

  • Вось словы сапраўднага дэмакрата!

    За што яшчэ расстрэльваць трэба?

    Абвесціце ўвесь спіс калі ласка

  • — патрабаванні палепшыць зряплату

    — наогул з любой нагоды нязгоды з Солнцеликим;)

  • Ну а ў принцыпе калі хочуць хай п’юць — і кітайцам, еўрапейцам ці каму яшчэ якое да гэтага справа наогул, ну коме потирания рук ад радасці.

  • у савецкія часы, 5 і 20 чысла кожнага месяца, сустрэць не хістаецца чалавека было цяжка, а цяпер такая істота вялікая рэдкасць. Як то ўсё змянілася, ды і па статыстыцы хоць літоўцы хоць французы апярэдзілі.

  • Большая частка заканадаўчых актаў у карысць цвярозасці датуецца канцом XIX пачаткам ХХ стагоддзя, што лішні раз пацвярджае слабую зацікаўленасць царскага ўрада ў цвярозасці народа

  • Рэзалася ў прэферанс з дурняў з (сочинку), па падлогу-капейкі Вістой.

    Эх было жа час 🙁

  • адэпт сведак Пуціна

  • Мендэльсон — прекраснодушный дурань. Менавіта ў той час, з-за сухога закона, пачынаецца павальнае ўжыванне сурагатаў простым народам. А багатыя так працягвалі жэрці винище ў рэстарацыі, як і раней.

  • у адказ (паказаць каментарсхаваць каментар)

    • папулярнае
    • Абмяркоўваць

    Альтэрнатыўная гісторыя Крыма

    Будзе вялікая вайна Расіі і Ўкраіны?

    Банальна падарваць Рокскі тунэль.

    Як ЗША дамагчыся свету на Ўкраіне?

    План канкурэнцыі РФ са SpaceX мае загана

    Будзе вялікая вайна Расіі і Ўкраіны?

    Альтэрнатыўная гісторыя Крыма

    Ніхто не перашкодзіць «Паўночнай плыні — 2»

    Што дазваляе Трампу зневажаць Пуціна?

    Усе правы абаронены і ахоўваюцца законам.

    Пры поўным або частковым выкарыстанні матэрыялаў спасылка на ИноСМИ.Ru абавязковая (ў інтэрнэце — гіперспасылка).

    Сапраўдны рэсурс можа ўтрымліваць матэрыялы 18+

    Сеткавае выданне «Інтэрнэт-праект« ИноСМИ.RU »зарэгістравана ў Федэральнай службы па наглядзе ў сферы сувязі, інфармацыйных тэхналогій і масавых камунікацый 08 красавіка 2014 г. Пасведчанне аб рэгістрацыі Эл № ФС77-57642

    Адрас электроннай пошты рэдакцыі: [email protected]

    Адбылася памылка. Калі ласка, паўторыце спробу пазней.

    Добры дзень,!

    Факт рэгістрацыі карыстальніка на сайтах РІА Навіны пазначае яго згоду з дадзенымі правіламі.

    Карыстальнік абавязуецца сваімі дзеяннямі не парушаць дзеючае заканадаўства Расійскай Федэрацыі.

    Карыстальнік абавязуецца выказвацца паважліва ў адносінах да іншых удзельнікаў дыскусіі, чытачам і асобам, якія фігуруюць у матэрыялах.

    Публікуюцца каментары толькі на рускай мове.

    Камэнтары карыстальнікаў размяшчаюцца без папярэдняга рэдагавання.

    Каментар карыстальніка можа быць падвергнуты рэдагавання або заблякаваны ў працэсе размяшчэння, калі ён:

    • прапагандуе нянавісць, дыскрымінацыю па расавай, этнічнай, рэлігійнай, полавай, сацыяльнай прыкмеце, утрымлівае абразы, пагрозы на адрас іншых карыстальнікаў, канкрэтных асоб або арганізацый, ўшчамляе правы меншасцяў, парушае правы непаўналетніх, прычыняе ім шкоду ў любой форме;
    • заклікае да гвалтоўнай змены канстытуцыйнага ладу Расійскай Федэрацыі
    • ганіць гонар і годнасць іншых асоб або падрывае іх дзелавую рэпутацыю;
    • распаўсюджвае персанальныя дадзеныя трэціх асоб без іх згоды;
    • перасьледуе камерцыйныя мэты, змяшчае спам, рэкламную інфармацыю або спасылкі на іншыя сеткавыя рэсурсы, якія змяшчаюць такую ​​інфармацыю;
    • мае непрыстойнае ўтрыманне, змяшчае нецэнзурную лексіку і яе вытворныя;
    • з’яўляецца часткай акцыі, пры якой паступае вялікая колькасць каментароў з ідэнтычным або падобным зместам ( «флэшмоб»);
    • аўтар злоўжывае напісаннем вялікай колькасці малазмястоўную паведамленняў ( «флуд»);
    • сэнс тэксту цяжка ці немагчыма ўлавіць;
    • тэкст напісаны па-расейску з выкарыстаннем лацінкі;
    • тэкст цалкам або пераважна набраны загалоўнымі літарамі;
    • тэкст не пабіты на прапановы.

    У выпадку трохразовага парушэнні правілаў каментавання карыстальнікі будуць пераводзіцца ў групу папярэдняга рэдагавання тэрмінам на адзін тыдзень.

    Пры шматразовым парушэнні правілаў каментавання магчымасць карыстальніка пакідаць каментары можа быць заблакаваная.

    Калі ласка, пішыце граматна — каментары, у якіх праяўляецца непавага да рускай мовы, наўмыснае грэбаванне яго правіламі і нормамі, могуць блакавацца па-за залежнасці ад утрымання.

  • Напишите нам
    Напишите нам




    Меню