Помогаем зависимым
и их семьям

ОБЪЕКТИВНАЯ ИНФОРМАЦИЯ О РЕАБИЛИТАЦИИ ЗАВИСИМЫХ ОТ АЛКОГОЛЯ И НАРКОТИКОВ


Мы свяжемся с Вами и проконсультируем,
как помочь себе и своим близким
справиться с зависимостью.

Алкагалізм хуткае ап’яненне

Чаму чалавек можа хутка ап’янець?

«Чаму так хутка п’яны, нават ад аднаго куфля віна?» Падобную фразу могуць вымавіць шмат прыстойныя грамадзяне, якія не ўпадаюць у запоі, але пры гэтым ужываючы спіртныя напоі на разнастайных святах і ўрачыстасцях асабліва з нагоды. Напіцца да ашаламляльнага ап’янення могуць зусім здаровыя людзі, але чаму яны так перабралі, не заўсёды зразумеюць.

Следча-прычынныя сувязі таго, з-за чаго чалавек пьянеет, трэба шукаць у глыбінях арганізма, улічваючы ўсе біялагічныя фактары з пункту гледжання і медыцыны і анатоміі.

Рускім людзям хацелася б ведаць тую унармаванае дозу алкаголю, прыняўшы якую, ня сп’янееш, застанешся на сваіх дваіх, што называецца ў разумным розуме, хай і прыпушчаныя спіртным напоем. Але аб’ектыўная, навукова абгрунтаваная доза алкаголю раўняецца нулю для рускага чалавека. Тады які ж біялагічны «ліміт» не дае адным людзям спіцца, а іншым дазволіць ступіць на гэтую слізкую, губячы сьцежку пад назвай «алкаголікі»?

Ферменты супраць алкаголю

У чалавечым арганізме выпрацоўваецца адмысловы фермент алкогольдегидрогеназа. Менавіта ён акісляе які паступае ў страўнік у складзе алкаголю этылавы спірт, вылучаючы ваду, вуглекіслату і энергію. Алкогольдегидрогеназа праводзіць сваю працу ў складзе метабалізму не толькі ў страўнікава-кішачным гасцінцы, але і ў сардэчна-сасудзістай сістэме, лёгкіх, сятчатцы вока і ў галаўным мозгу.

Здольнасць гэтага фермента акісляць спірт увы не занявольвае цалкам любыя дозы этанолу згубна ўплываць на клеткі арганізма, а толькі аказвае ўплыў на ступень алкагольнай залежнасці. Таму ў тых людзей, у каго зашкальвае ўзровень алкогольдегидрогеназы, усё роўна няма поўнага ахоўнага бар’ера ад уздзеяння этылавага спірту, напіцца яны могуць нароўні з хранічнымі п’яніцамі. Роўным лікам, як і калі фермент выпрацоўваецца ў бедным колькасці, ён дрэнна перапрацоўвае алкаголь, з прычыны чаго чалавек пьянеет значна хутчэй, моцна захмелеть ў яго выпадку можна нават ад куфля чырвонага віна.

Сивушные алею, якія змяшчаюцца ў спіртным, негатыўна ўмешваюцца ў працу галаўнога мозгу. Нават у малых дозах алкаголь прытармажвае яго дзейнасць. Але гэты ўплыў асабліва індывідуальна. У кагосьці ідзе ўздзеянне на мазжачок, з прычыны чаго парушаецца каардынацыя руху, з’яўляецца хісткая паходка ў п’янага чалавека або дрыготкім мовай пры размове. У кагосьці ідзе ўплыў на «маральны цэнтр», які адказвае за паводзіны. Хто-то пад уздзеяннем алкаголю кароткачасова губляе памяць. І калі чалавек — гаспадар такога арганізма, дзе хутка адбываецца метабалізм (абмен рэчываў), то ён — патэнцыйная ахвяра хуткага ап’янення.

Працэс расшчаплення этылавага алеяў з дапамогай алкогольдегидрогеназы адбываецца ў арганізме які выпіў чалавека ў 2 этапы. Спачатку алкаголь распадаецца на таксічныя ферменты, затым гэтыя таксіны расшчапляюцца ўжо на менш шкодныя рэчывы. Ад таго, колькі часу будзе займаць дадзены працэс, і будуць залежаць сіла ап’янення і час пахмелля пасля выпітага.

Фактары ўзроўню талерантнасці арганізма да алкаголю

Акрамя ферментнай асаблівасці ўспрымання чалавекам алкаголю, існуюць і іншыя прычыны, якія ўплываюць на ўзровень ап’янення. Гэта рэгуляваныя фактары, яны не з’яўляюцца вызначальнымі ў вышэйшай ступені. Але тым не менш не адстойваць іх існаванне і, як следства, сцвярджаць, што дзякуючы ім можна напіцца, нават калі гэтага не хочаш, навука і медыцына не маюць права.

Навукоўцы лічаць, што асноўнай прычынай павышанага ўзроўню талерантнасці да алкаголю з’яўляецца генетычная схільнасць. Як бы ні стараўся чалавек добра закусіць выпітае спіртное або якія б якасныя і элітныя спіртныя напоі ні ўжываў, хутка п’янець ён можа з-за сваіх генаў.

Немалаважнае значэнне надаецца і масе цела, узросце і нават падлозе чалавека. Напрыклад, мужчыну, для таго каб охмелеть, неабходна падвойная доза спіртнога, чым жанчыне. Справу і ў большым вазе моцнага полу, і ў навуковых паказчыках: працэс ап’янення абумоўліваецца павышэннем ўзроўню алкаголю ў крыві чалавека з разліку 0,8 г спірту на 1 кг масы цела чалавека. Дарэчы, пра масу. Схільныя да паўнаты людзі або якія маюць шчыльную тлушчавую праслойку падвяргаюцца моцнаму і хуткаму ап’яненню з-за здольнасці тлушчу лёгка засвойваць алкаголь. Гэта тычыцца і занадта каларыйнай ежы, якую могуць выкарыстоўваць на застоллях у якасці закускі. Печань не будзе паспяваць адначасова абясшкоджваць і тлустую ежу, і спіртное. У выніку пакутуюць клеткі печані, і труціцца ўвесь арганізм.

Лад жыцця і стан здароўя могуць выдатнай выявай уплываць на талерантнасць да спіртных напояў. Знясілены і аслаблены нагрузкамі арганізм, хранічныя хваробы і стомленасць, маларухомы лад жыцця, гіпадынамія, нават рэдкае знаходжанне на свежым паветры павялічаць ўспрымальнасць клетак да ўжываў спіртныя. Так, хутка п’янеюць алкаголікі і хранічныя п’яніцы. Іх аслаблены сістэматычным і празмерным ужываннем алкаголю арганізм ужо адмаўляе супраціўляцца этанолу і літаральна захлынаецца ў ім.

З узростам ўзровень ўспрымання арганізмам спіртнога зніжаецца, горш і хваравіта праходзіць пахмельны сіндром, могуць абвострацца ўзроставыя саматычныя захворванні і інш. У сувязі з гэтым паступова і знікае жаданне шмат выпіць, таму як арганізм, перайшоўшы пэўны ўзроставы рубеж, не зможа так жа лёгка спраўляцца з ап’яненнем і пахмеллем, як у маладыя гады. Тым не менш у любым узросце не варта праводзіць трэніроўкі сваёй печані на вытрымку алкаголем.

Варта адзначыць і чалавечы фактар. Разважны, ня ўпадае ў запоі чалавек, не стане злоўжываць спіртным на шкоду свайму арганізму, як не стане змешваць розныя па крэпасці спіртныя напоі, будучы выдатна інфармаваны аб наступствах.

Уплыў алкаголю на клеткі мозгу

Доўгі час уплыў спіртнога на мозг заставалася не разгадаць. Але амерыканскія навукоўцы дамагліся ў гэтай нішы нядрэнных вынікаў. У ходзе эксперыментаў ім атрымалася адкрыць, што ступень шпаркасці ап’янення напрамую звязана з мутацыяй генаў галаўнога мозгу.

Прычына, чаму чалавек пьянеет хутчэй, чым іншыя, крыецца ва ўздзеянні этылавага спірту на гены мозгу. Пад уздзеяннем алкаголю яны мутуюць, змяняючы параметры рэцэптараў мозгу. З-за гэтага мазгавыя клеткі перастаюць перадаваць генетычна інфармацыю адзін аднаму і становяцца вельмі ўразлівымі перад спіртным.

Пасля такіх даследаванняў ужо можна казаць пра новыя кроках і накірунках ў лячэнні алкагольнай залежнасці і стварэнні адпаведных, але больш удасканаленых лекаў.

Шукаючы спосабы шмат піць ці п’янець, ня зніжала дозу алкаголю, не прыслухоўваючыся да свайго арганізму, можна так ніколі іх і не знайсці, затое можна атрымаць страшныя наступствы алкагольнай залежнасці, разбуральныя не толькі арганізм і мозг, але і сваю свядомасць, жыцця і будучыню блізкіх людзей. Нездарма хтосьці мудры ў народзе калісьці сказаў: «Не ўмееш піць, ня пі!» Раз хутка пьянеешь, значыць сам лёс дае зразумець, што і піць не трэба.

УВАГА! Інфармацыя, апублікаваная ў артыкуле, носіць выключна азнаямленчы характар ​​і не з’яўляецца інструкцыяй да ўжывання. Абавязкова пракансультуйцеся з вашым які лечыць лекарам!

Найбольш эфектыўны сродак ад пахмелля ў хатніх умовах для кожнага чалавека падбіраецца асабліва індывідуальна, з улікам агульнага стану арганізма, колькасці выпітага напярэдадні алкаголю, пераноснасці тых ці іншых сродкаў.

Шматлікіх па раніцах мучыць пытанне, як змагацца з пахмеллем. З сімптомамі пахмелля даводзілася сутыкацца шматлікім. Да іх адносяць млоснасць, якую можа суправаджаць ваніты, падвышаная тэмпература цела.

Утрыманне алкаголю ў выдыханым паветры: табліца для розных напояў. Уплыў алкаголю на арганізм. Хуткасць вывядзення алкаголю ў залежнасці ад якасці і колькасці выпітага.

© Copyright Аlko03.ru, 2013-2016.

Капіраванне матэрыялаў сайта магчыма без папярэдняга ўзгаднення ў выпадку ўстаноўкі актыўнай индексируемой спасылкі на наш сайт.

Увага! Інфармацыя, апублікаваная на сайце, носіць выключна азнаямленчы характар ​​і не з’яўляецца рэкамендацыяй да ўжывання. Абавязкова пракансультуйцеся з вашым які лечыць лекарам!

Алкагалізм хуткае ап’яненне

Я не алкаголік! Я толькі вучуся!

Алкаголь … З гэтым тысячагадовым спадарожнікам чалавека большасць з нас знаёма не па чутках. Гэта адно з найбольш згубных злы, якiя дамагаюцца чалавецтва. Для адных гэта радасныя святочныя застоллі з змястоўнымі размовамі, паважлівымі тостамі. Для іншых — п’яны бацька ці маці і палохалыя скандалы паміж бацькамі. Хто ведае, як адно і другое адаб’ецца на далейшым жыцці. Алкагалізм (алкагольная залежнасць) дзівіць людзей найбольш актыўнага творчага ўзросту, мноства няшчасных выпадкаў і раптоўных смерцяў з’яўляюцца яго следствам. Сусветная арганізацыя аховы здароўя паведамляе аб тым, што алкагалізм з’яўляецца трэцяй у свеце па частаце прычынай гібелі людзей (пасля сардэчна-сасудзiстых захворванняў і злаякасных пухлін). Таму веданне асноўных прыкмет алкагалізму, прычын, яго спараджаюць, і шляхоў, па якіх павінен прайсці чалавек, які пакутуе гэтай хваробай, неабходна не толькі асобам, якія ўдзельнічаюць у лячэнні такіх хворых, але і ўсім, хто не абыякавы да лёсу сваіх родных, блізкіх.

Ня хмель бяда, а пахмелле.

Для чаго ж, сапраўды, людзі п’юць?

Для адных людзей алкаголь — спосаб неяк супакоіцца, «зняць стрэс», для іншых — наадварот, стаць больш актыўна, каб аблегчыць зносіны з людзьмі.

Жыццё так пабудавана, што на радасныя перажыванні прыходзіцца значна менш часу, чым на клопаты, ўнутраныя напружання, дрэнны настрой, выкліканае складанымі жыццёвымі абставінамі. Гэта робіць зразумелым імкненне людзей неяк штучна змяніць сваё псіхічнае стан, палепшыць яго, Забыўшыся пра цяжкіх перажыванняў.

Прымаючы алкаголь, чалавек мяняе сваё эмацыянальны стан, выклікаючы ап’яненне. Пры гэтым у яго, як правіла, узнікаюць прыемныя ўнутраныя перажыванні — адчуванне расслабленасці, лёгкасці, забеспячэння. Дзеля гэтага людзі імкнуліся і імкнуцца паўторна прымаць алкаголь, не задумваючыся аб другім, падступнага яго ўласцівасці -здольнасць выклікаць прывыканне.

«Дасведчаныя» людзі тлумачаць, што піць нават карысна, так лекары раяць. Доўга ўжыванне спіртных напояў можа насіць «нявінны» характар, аднак за фасадам гэтага «шчаснага» п’янства адбываецца паступовая перабудова арганізма, які павольна, але дакладна прывыкае да алкаголю. І вось надыходзіць час, калі цела пачынае патрабаваць ад свайго гаспадара чарговы дозы спіртнога для таго, каб захаваць пэўную працаздольнасць, хоць цяпер ужо амаль хваравіта, так як у чалавека ўжо сфармавалася фізічная патрэба ў алкаголі.

Нават пасля аднадзённага злоўжывання спіртным чалавек дрэнна спіць, бачыць у сне кашмары, раніцай пацее, адчувае слабасць, рукі ў яго трасуцца, настрой задушана.

Прычыны развіцця алкагольнай залежнасці.

Іх аб’ядноўваюць у тры групы:

біялагічныя — звязаныя з асаблівасцямі арганізма (спадчыннасць, асаблівасці унутрычэраўнага развіцця чалавека і яго фарміравання ў раннім дзяцінстве, перанесеныя хваробы, своеасаблівасць абменнага працэсаў арганізма, узрост, пол);

псіхалагічныя — характар ​​чалавека, яго разумовыя здольнасці, рэакцыі на розныя жыццёвыя сітуацыі.

сацыяльныя -отношения ў сям’і, адукацыя, прафесія і г.д.

Асноўная праява залежнасці — ўзнікненне стану пахмелля пасля прыёму звычайнай для гэтага чалавека дозы алкаголю.

Пачатковая стадыя хваробы.

· Стан ап’янення, паўтараючыся ўсё часцей і часцей, прыводзяць да паступовага ўзнікнення ў чалавека хваравітага цягі да спіртнога (смагі алкаголю). Прычым сам захворваюць не заўважае або падсвядома не хоча заўважаць з’яўлення і ўзмацнення гэтага прыкметы хваробы;

· Для атрымання ранейшага эфекту ап’янення патрабуецца больш высокая доза алкаголю;

· Знікае ванітавы рэфлекс;

· Чалавек пачынае часцей бываць у кампаніях, у якіх прынята піць.

Этап выяўленых алкагольных расстройстваў.

З часам парушэнні становяцца ўсё больш цяжкімі.

· З’яўляюцца і замацоўваюцца прыкметы алкагольнага похмельного стану.

· Ужыванне алкаголю можа доўжыцца некалькі дзён запар (да сямі дзён і больш).

· Цяга да алкаголю непераадольная. Чалавек губляе сваю меру, п’е, пакуль не канчаецца выпіўка. Хворы п’е, нягледзячы на ​​сітуацыю. Гэты прыкмета нарколагі завуць стратай сітуацыйнага кантролю.

Завяршальная стадыя хвароб.

· Хваравітае цяга непераадольна, узнікае раптам, без нагоды;

· Хуткае ап’яненне (ад першай чаркі);

· П’янства а адзіночку;

· Ужыванне любых б вадкасцяў з утрыманнем спірту (сродкі бытавой і прамысловай хіміі, настойкі лекавых сродкаў);

· Вяртаецца ванітавы рэфлекс, які адсутнічаў на папярэдняй стадыі хваробы;

· П’янства носіць пастаянны, штодзённы характар;

Гэтая стадыя звычайна наступае праз 10-15 гадоў, пасля развіцця алкагольнай залежнасці. У гэты час фармуюцца незваротныя змены ў арганізме, выкліканыя хранічным атручваннем алкаголем — алкагольны гепатыт або цыроз печані, паражэнне нервовай сістэмы аж да поўнага паралічу, алкагольныя псіхозы. Чалавек можа ўпасці ў цяжкае непрытомнасць з глыбокім парушэннем усіх жыццёва важных працэсаў.

Куды звярнуцца па дапамогу?

Эфектыўнасць лячэння залежыць ад стадыі развіцця захворвання, на якой чалавек звярнуўся па дапамогу. На першай і ў пачатку другой стадыі алкагалізму часта бывае эфектыўнай дапамога псіхолага, псіхатэрапеўта. У больш выяўленых стадыях практычна немагчыма абысціся без комплексу спецыяльных медыцынскіх мерапрыемстваў, які ўключае ў сябе лячэнне не толькі хранічнага алкагольнага атручвання, але і хвароб, прыйшлі ў яго выніку.

Хворы алкагольнай залежнасцю, як правіла сам не ўсведамляе сваёй праблемы, кажучы «не захачу — і ня буду піць». Таму вельмі важная задача — дапамагчы яму ў гэтым разуменні.

Алкагалізм з’яўляецца праблемай для ўсёй сям’і хворага, таму і лячэнне гэтай хваробы — таксама агульную справу.

Чаму пасля лячэння многія пацыенты зноў зрываюцца?

Прычына часцей за ўсё ляжыць менавіта ў сям’і, якая ўжо «прывыкла» да вызначанага стылю ўзаемаадносін. Часта наяўнасць алкаголіка «маскіруе» іншыя сямейныя цяжкасці — напружанасць адносін лёгка спісаць на гэтую сітуацыю, ігнаруючы іншыя. Тады алкаголік становіцца свайго роду «казлом адпушчэння» ў сваёй ўласнай сям’і.

А калі чалавек, які кінуў піць, адмаўляецца ад гэтай ролі, тады ў поўнай меры ўсе гэтыя праблемы і праяўляецца. У некаторых падобных выпадках, як ні дзіўна, сям’я нават можа разбурыцца.

Іншы варыянт — калі чалавек пасля лячэння спыняе ўжываць алкаголь, а яго сям’я застаецца ранейшай. Блізкія людзі проста не могуць прыстасавацца да гэтага «другому» чалавеку, які хоча і іх бачыць іншымі …

Адна мая знаёмая, жонка алкаголіка, пастаянна лаяла свайго мужа, прымушала лячыцца, «кадавацца», але любога лячэння яму хапала не больш, чым на год. Справа ў тым, што цвярозы муж пачынаў свабодныя грошы марнаваць на кнігі. Жонка ж з дзяцінства не любіла чытаць і яе раздражняў чытае муж. З нагоды хатняй бібліятэкі яна задавальняла скандалы. Муж зноў шукаў заспакаення ў бутэльцы. У выніку гэтая сям’я распалася. Мая знаёмая паўторна выйшла замуж … за іншага алкаголіка.

Усе прыстойныя людзі пад час выкарыстаньня матэрыялаў з гэтага сайта робяць на яго спасылку. А пры перадруку і ганарар высылаюць.

Напишите нам
Напишите нам




Меню