Помогаем зависимым
и их семьям

ОБЪЕКТИВНАЯ ИНФОРМАЦИЯ О РЕАБИЛИТАЦИИ ЗАВИСИМЫХ ОТ АЛКОГОЛЯ И НАРКОТИКОВ


Мы свяжемся с Вами и проконсультируем,
как помочь себе и своим близким
справиться с зависимостью.

Алкагалізм у расеі рэферат

Алкагалізм у Расіі.

Як паказвае статыстыка, пошукавы запыт лячэнне алкагалізму набірае абароты. І вось нам прапаноўваюць 2 шляху лячэння алкагалізму ў Расіі.

На дадзены момант у нас у краіне спрабуюць вырашыць праблему алкагалізму, двума тэорыямі:

  1. тэорыя цвярозасці
  2. Тэорыя культурнага і ўмеранага спажывання алкаголю.

У цяперашні час тэорыя культурнага і ўмеранага спажывання алкаголю пануе ў нашым грамадстве. Гэтая тэорыя таксама павінна змагацца з п’янствам і алкагалізмам, супрацьпастаўляючы гэтаму умеранае пітво (залатая сярэдзіна). Але як паказвае статыстыка, у тых краінах, дзе пачалі змагацца з п’янствам, выкарыстоўваючы другую тэорыю, там усюды п’янства і алкагалізм квітнее.

Як змагаюцца з алкагалізмам у іншых краінах?

У свеце 41 краіна, дзе алкагольная праблема цалкам вырашана, там дзейнічае «сухі закон»І 40 краін, дзе вытворчасць і продаж алкаголю так заціснутая дзяржавай, што там таксама змагаюцца вельмі эфектыўна з дадзенай праблемай. І таго атрымліваецца, што ў свеце маецца 81 (2/3 насельніцтва зямнога шара) краіна, дзе праблема алкагалізму і п’янства так ці інакш вырашаная. А вось астатнія 1/3 насельніцтва зямнога шара «пьяная», Гэта як раз тыя краіны, дзе пануе тэорыя культурнага, памяркоўнага спажывання алкаголю. І вось апошнія паўстагоддзя наша краіна ўваходзіць у гэтую 1/3. Між тым Расея яшчэ 100 гадоў таму была заканадаўцам тэорыі цвярозасці, ёсць навука аб цвярозым ладзе жыцця «собреология». Над гэтай тэорыяй працавалі такія навукоўцы як Бехтерев, Паўлаў, Увядзенскі і інш.

Праблема алкагалізму ў Расіі варта вельмі востра, пра гэта гаворыць і галоўны санітарны ўрач Г. Анішчанка і прэзідэнт. Кожны год ад ужывання алкаголю ў Расіі гіне каля 700 тысяч нашых грамадзян. Толькі ўявіце сабе, за дзесяць гадоў вайны ў Афганістане загінула каля 14 тысяч нашых хлопцаў, а тут за год гіне 700 тысяч грамадзян ад ужывання алкаголю. І многія, гэта зло не ўспрымаюць сур’ёзна. Калі так будзе працягвацца, то з намі будзе тое ж самае, што і з індзейцамі, якім таксама спадабалася «вогненная вада». Вось так вось ціха, без шуму і вайны гіне больш за 700 тысяч, так што алкаголь — гэта добрая зброя масавага знішчэння. А калі мы яшчэ да гэтых 700 тысячам дадамо 300-400 тысяч, якія гінуць па прычыне курэння і 100 тысяч, якія гінуць ад наркотыкаў. І гэта на працягу года, ціхенька і непрыкметна, сыходзіць з жыцця больш за 1 мільён чалавек. З дадзеных лічбаў відаць, што на першым месцы па эфектыўнасці забойства варта алкаголь, затым тытунь і на апошнім месцы наркотыкі. Аднак пачытаўшы нашу прэсу, дзе супраць наркотыкаў пішуць шмат і ахвотна, а вось супраць алкаголю і тытуню ні чаго дрэннага, а наадварот рэкламуюць алкагольную і тытунёвую прадукцыю і пішуць, колькі гэта прыносіць грошай у казну.

Зараз у газетах можна прачытаць, што такі-то дырэктар алкагольнага завода, заплаціў падатку на 2 мільярды рублёў (удумайцеся, колькі ён прадаў алкаголю, калі ён толькі падатку заплаціў 2 мільярды рублёў) і тым самым яго бізнэс вельмі сур’ёзна папаўняе казну ад рэалізацыі алкагольнай прадукцыі. Быццам бы ўсё павінна быць добра, народ гуляе, дырэктар прадае гарэлку і плаціць велізарныя грошы ў казну, дзяржава атрымлівае грошы з падаткаў. Але гэта не так і нас з вамі падманваюць, калі такія дырэктара выхваляюцца, што вось так яны папаўняюць казну. На самай справе даказана, што дзяржава на кожны атрыманы 1 рубель ад продажу алкаголю губляе 3-5 рублёў, гэта змест медвыцвярэзнікаў, лячэнне алкаголікаў, забойствы на глебе ап’янення, разбоі, рабаванні, згвалтавання, ДТЗ, ўтрыманне дзяцей у прытулках у якіх бацькі п’юць і нідзе не працуюць і г.д.

Галоўная хлусня, якую хаваюць прыхільнікі культурнага і ўмеранага пітва, гэта тое, што алкаголь не харчовы прадукт, а самы сапраўдны наркотык. Гэта было даказана яшчэ ў 1915 годзе, калі некалькі інстытутаў завяршылі свае працы і даказалі, што алкаголь гэта наркотык. Па логіцы прыхільнікаў дадзенай тэорыі, можна культурна і ўмерана ўжываць гераін, марыхуану, ЛСД. Ці зноў жа па логіцы «культуропитейщиков» можна і культурна красці.

Усіх грамадзян можна падзяліць на 3 катэгорыі:

  1. алкаголікі
  2. умерана тыя, што п’юць
  3. непітушчыя

А цяпер давайце падумаем, як дадзеныя тэорыі будуць працаваць. возьмем алкаголіка, які альбо сам, альбо яго родныя, узялі і прывялі ў клініку для алкаголікаў, правялі кадаванне і ён перастаў прымаць алкаголь. Прыехаў ён у хату і ўсё добра, і вось ён жыве ў грамадстве, дзе ўсё культурна выпіваюць. І ў адзін цудоўны дзень ён вырашае таксама культурна выпіць, і адбываецца зрыў, а далей працяглы запой і магчымая і смерць.

Цяпер возьмем тых, хто ўжо культурна п’е. Пытаецца, навошта ім гэтая тэорыя, калі яны і так прымаюць алкаголь культурна.

А вось зараз мы разгледзім 3 групу, гэта непітушчыя, якіх сярод дарослага насельніцтва ўсяго 1-2%, і вядома ж дзеці, якія нараджаюцца непітушчымі кожны год.

Вось менавіта на дзяцей накіравана дадзеная тэорыя. Ужо не сакрэт, што 99% выпускнікоў школы, ужываюць алкаголь на выпускны вечар. І ні хто з іх не хоча быць у будучыні алкаголікам.

выснову: тэорыя культурнага і ўмеранага пітва супраць алкаголікаў не дзейнічае, умерана якія п’юць яна таксама ні да чаго. Выходзіць, што дадзеная тэорыя накіравана супраць дзіцячай і падлеткавай цвярозасці!

А для каго тады выгадная тэорыя ўмеранага і культурнага пітва алкаголю? яна выгадная алкагольнай мафіі, якая вырабляе алкаголь і якая аплаціла многія даследаванні аб уяўнай карысці ўмеранага пітва. алкагольнай мафіі аказваецца таксама не выгадна, каб алкаголікі гінулі, ім значна больш выгадна, што б усе пілі алкаголь культурна і ні хто не паміраў, бо гэта гінуць іх пастаянныя кліенты.

Яшчэ прыклад прафілактыкі алкагалізму

І так мы ўбачылі, што на самой справе пераследуюць «культуропитейщики». А вось, як змагаюцца з алкагалізмам ў дэмаграфічных краінах, напрыклад у Швецыі. У іх абмежаваную колькасць кропак па продажы алкаголю, адна кропка на цэлы раён, а ў нас на кожным куце. У іх строга абмежавана час продажу алкаголю, толькі з 15.00 да 18.00, а ў нас 24 гадзіны ў суткі. Продаж алкаголю ў Швецыі магчыма толькі пры прад’яўленні пасведчання асобы і калі споўнілася 21 год, пашпартныя дадзеныя ўносяцца ў кампутар і спраўджваюцца з паліцэйскай базай дадзеных, (можна ці не прадаваць гэтаму чалавеку спіртное). Акрамя таго ён заносіцца ў базу дадзеных людзей, якія ўжываюць алкаголь і тым самым пазбаўляецца многіх льгот непітушчых, дзяржава марнуе вялікія грошы на тое, што б грамадства было цвярозым. Тыя ж ільготы маюцца і ў тых, хто не курыць. Вось прыклад, як дзяржава заканадаўча забараніла распаўсюджванне алкаголю, і ідзе рэклама не барацьбы з п’янствам, а ідзе антырэклама культурнага пітва алкаголю (Ідзе рэклама за поўны цвярозы лад жыцця). У гэтай краіне, ні якая алкагольная мафія не можа паўплываць на прыняцце паправак у закон ці тым больш змяніць закон.

Трохі пра наркотыкі

А вось Вам прыклад, дзе наркамафія, маючы велізарныя брудныя грошы, змагла прасунуць закон дазваляе прыняцце так званых лёгкіх наркотыкаў, гэтая цуд краіна Галандыя. Тут дазволеныя не толькі наркотыкі. Галандыя — гэта «наркатычная памыйная яма Еўропы». Маладыя людзі сцякаюцца на гэтую памыйніцу, што б «кайфануць», і разносяць наркотыкі па блізу ляжалым краінам. Вось так у Галандыі дазволілі культурна прымаць наркотыкі. Вось так спраўдзілася мара наркамафіі — легалізаваць свае даходы. Дарэчы фонд Сораса таксама паўдзельнічаў у гэтым мерапрыемстве, фонд выдзеліў 50 мільёнаў даляраў на прапаганду лёгкіх наркотыкаў.

Алкагалізм як сацыяльная праблема

1. Алкагалізм — сацыяльная пагроза

1.1 Прычыны алкагалізму і асаблівасці праблемы

1.2 Перадумовы, стымулюючыя рост спажывання алкаголю

1.3 Жаночы алкагалізм

1.4 Дзіцячы алкагалізм

2. Шляхі вырашэння праблем алкагалізму

2.1 Медыка-сацыяльныя аспекты захворвання і лячэння

2.2 Сацыяльныя метады барацьбы з алкагалізмам, прафілактычнай

Сёння Расея знаходзіцца на шляху станаўлення грамадзянскай, сацыяльна развітога грамадства. Згодна з Канстытуцыяй РФ, Расія — гэта сацыяльная дзяржава, і ў Расіі вышэйшай каштоўнасцю абвяшчаецца чалавек, яго правы і свабоды (арт. 2, 7). Дзяржава бярэ на сябе абавязкі сацыяльнай абароны ўсіх грамадзян. Асаблівая ўвага сацыяльнай палітыкі дзяржавы накіравана на асоб якія трапілі ў цяжкую жыццёвую сітуацыю, патрэбна сацыяльная дапамога, менш абароненых і ахвяр санкцыяў.

Так дзяржава выконвае свае абавязацельствы ў галіне сацыяльнага забеспячэння і абароны інвалідаў, малазабяспечаных, дзяцей-сірот, асоб БОМЖ, вайскоўцаў, няпоўных сем’яў і г.д.

Сёння ў Расіі існуе мноства нявырашаных праблем, перыядычна агучваецца ў грамадзянскім грамадстве, Прэзідэнтам у пасланнях Федэральнаму Збору, у навуковай і публіцыстычнай літаратуры і г.д. Нароўні з такімі праблемамі як беднасць, нізкі ўзровень жыцця насельніцтва, высокі ўзровень злачыннасці, ўзрослы працэнт інвалідызацыі расейцаў адзначаецца праблема алкагалізацыі нацыі.

Праблема алкагалізму ў Расіі, як і большасць сацыяльных праблем, носіць сістэмны характар, які закранае ўсе бакі жыцця чалавека.

Праблема алкагалізму ў Расіі, як пытанне нацыянальнай пагрозы, упершыню агучваецца ў 90-я гады ХХ стагоддзя, калі працэнтны ўзровень алкагалізацыі нацыі дасягае 22.7% насельніцтва Расіі [11, с. 27].

Сёння пытанні прысвечаныя праблематыцы алкагалізму і шляхах яе рашэння вывучаюцца і асвячаюцца спецыялістамі рознага профілю і напрамкі — ад медыцынскіх работнікаў да праваахоўных органаў і прэзідэнта. Зыходзячы з таго, што алкагалізм — праблема сістэмная і шматузроўневая вырашаюць яе медыцынскія, сацыяльныя работнікі, псіхолагі, сацыяльныя педагогі, вядома заканадаўчыя і выканаўчыя органы.

Адзначаю важнейшы напрамак барацьбы з праблемай — сацыяльнае, грамадскае. Існуючыя медыка-сацыяльныя методыкі дыягностыкі, лячэння і рэабілітацыі алкаголікаў пастаянна рэфармуецца пад уплывам эвалюцыі праблематыкі, тэарэтычныя даследаванні, прысвечаныя тэме алкагалізму сёння знаходзяцца на высокім узроўні, асвятляючы важныя бакі праблемы, закранаючы апорныя — жаночы, падлеткавы, дзіцячы алкагалізм, прафесійны, бытавой і т .д.

У Расіі праблема алкагалізму навукова пачынае даследавацца з 19 стагоддзя сацыяльна накіраванымі пецярбургскімі даследчыкамі, гістарычна першым дзейнасць «па выкараненню п’янства», як і многія іншыя сацыяльныя рэформы ў нашай краіне пачаў праводзіць Пётр I. [4, стар. 14]. Доўгія гады, стагоддзі «цяжар» збавення ад алкагольнай залежнасці ляжала на плячах царквы, пазней бліжэй да 18 стагоддзю адчуваецца свецкі характар ​​у антыалкагольнай палітыкі.

Характарызуючы ступень навуковай распрацаванасць праблематыкі алкагалізму, варта ўлічыць, што дадзеная тэма ўжо аналізавалася ў розных аўтараў у розных выданнях: падручніках, манаграфіях, перыядычных выданнях і ў інтэрнэце. Тым не менш, пры вывучэнні літаратуры і крыніц адзначаецца недастатковая колькасць поўных і відавочных даследаванняў тэматыкі алкагалізму.

З аднаго боку, тэматыка даследаванні атрымлівае цікавасць у навуковых колах, у іншага боку існуе недастатковая распрацаванасць і нявырашаныя пытанні.

Даследаванню праблемы алкагалізму прысвечаны працы акадэміка РАМН Мортыненко А.М., прафесара факультэта сацыялогіі МДУ Лапчанка Т.І., Шагунову Я.К., арэхавыя З.М. і іншым.

Мэта дадзенай курсавой працы — вывучыць праблему алкагалізму і выявіць найбольш адэкватныя шляхі яе рашэння.

Аб’ектам вывучэння працы з’яўляюцца сацыяльныя праблемы ў грамадстве.

Прадметам стала сацыяльная праблема алкагалізму.

У цяперашні час у свеце адбываюцца пастаянныя змены стратэгій і метадаў, і праблематыка дадзенага даследавання па-ранейшаму нясе актуальны характар.

Уяўляецца, што аналіз тэматыкі алкагалізму дастаткова актуальны і ўяўляе навуковы і практычны цікавасць.

1. Алкагалізм — сацыяльная пагроза

1.1 Прычыны алкагалізму і асаблівасці праблемы

Ужыванне алкаголю — масавая з’ява, звязанае з такімі сацыяльнымі катэгорыямі, як традыцыі і звычаі, з аднаго боку, і грамадская думка і мода, з другога. Таксама спажыванне алкаголю звязана з псіхалагічнай асаблівасцю асобы, адносінах да алкаголю як да «лекам», які сагравае напою і да т.п. Спажыванне алкаголю ў пэўныя гістарычныя часы прымала розныя формы: рэлігійны абрад, метад лячэння, элемент чалавечай «культуры». (Лісіцын, Ю.П. Алкагалізм: (Медыка-сацыяльныя аспекты).

Да алкаголю часта звяртаюцца, спадзеючыся адчуць прыемны настрой, знізіць псіхічную напружанасць, заглушыць пачуццё стомленасці, маральнай нездаволенасці, адысці ад рэальнасці з яе бясконцымі клопатамі і перажываннямі. Адным здаецца, што алкаголь дапамагае пераадолець псіхалагічны бар’ер, ўсталяваць эмацыйныя кантакты, для іншых, асабліва непаўналетніх, ён уяўляецца сродкам самасцвярджэння, паказчыкам «мужнасці», «даросласці».

На працягу многіх стагоддзяў ажыццяўляецца пошук найбольш дзейсных сродкаў і спосабаў агароджы людзей ад пагібельнага ўплыву алкаголю, распрацоўваюцца разнастайныя меры па ліквідацыі шматлікіх шкодных наступстваў п’янства і алкагалізму, і п першую чаргу меры па выратаванні, вяртанню да нармальнага жыцця пастаянна нарастальнага колькасці ахвяр прыхільнасці да спіртнога — хворых на алкагалізм. Шматвекавая гісторыя антыалкагольнай барацьбы пакінула мноства прыкладаў прымянення ў гэтых мэтах розных мер, аж да такіх радыкальных, як заключэнне п’яніцаў у турмы, іх фізічнае пакаранне, паданне смерці, поўная забарона вытворчасці і продажу спіртных напояў і інш. Тым не менш, спажыванне алкаголю працягвала няўхільна расці, ахопліваючы ўсё новыя групы і слаі насельніцтва.

Сёння праблема алкагалізму з’яўляецца нявырашанай як у свеце, так і ў Расіі. Зараз у Расіі налічваецца больш за 2 мільёны грамадзян, якія пакутуюць на алкагалізм, што выводзіць дадзеную праблему з ліку прыватных, лакальных ў вобласць дзяржаўных праблем, праблема алкагалізму даўно ператварылася ў маштабную медыка-сацыяльную пагрозу расійскай нацыі.

Алкагалізм — цяжкая хранічная хвароба, у большасці выпадкаў, якія цяжка. Яна развіваецца на аснове рэгулярнага і працяглага ўжывання алкаголю і характарызуецца асаблівым паталагічным станам арганізма: нястрымным цягай да спіртнога, змяненнем ступені яго пераноснасці і дэградацыяй асобы. Для алкаголіка ап’яненне ўяўляецца найлепшым псіхічным станам.

Напишите нам
Напишите нам




Меню