Помогаем зависимым
и их семьям

ОБЪЕКТИВНАЯ ИНФОРМАЦИЯ О РЕАБИЛИТАЦИИ ЗАВИСИМЫХ ОТ АЛКОГОЛЯ И НАРКОТИКОВ


Мы свяжемся с Вами и проконсультируем,
как помочь себе и своим близким
справиться с зависимостью.

Алкагалізм у расеі шчанюк ў рублях

Алкагалізм у Расіі

З’ява алкагалізму распаўсюджана ва ўсім свеце, асабліва ў Еўропе і краінах былога СССР. Праблема алкагалізму ў Расіі бярэ пачатак з 17 стагоддзя і актуальная ў сучасным грамадстве, нягледзячы на ​​ўстаноўленыя дзяржавай меры і законы. Паводле афіцыйных дадзеных статыстыкі Расія займае ў рэйтынгу краін па ўжывання алкаголю 5 месца. Аднак, гэтыя лічбы няслушныя, так як дадзеныя моцна заніжаныя ў сілу развіцця ў краіне ценявых арганізацый па вытворчасці і продажы алкаголю. Некаторыя эксперты схільныя лічыць, што Расея займае першае месца ў свеце па алкагалізму. У апошнія гады алкагольная залежнасць значна ўзрасла сярод дзяцей і моладзі, а таксама грамадзян ва ўзросце да 30 гадоў.

У Расіі сярод людзей з алкагольнай залежнасцю пачасціліся выпадкі злаякаснага алкагалізму. Паскараецца рост псіхалагічных парушэнняў, засмучэнні асобы і схільнасці да дэпрэсіі. У пітушчых бацькоў дзеці вырастаюць з псіхічнымі траўмамі, яны часцей праяўляюць агрэсію ў адносінах да навакольных. Паводле дадзеных расійскіх даследаванняў 2014 года выпадкі злаякаснага алкагалізму ўзраслі ў два разы, што прывяло да росту цяжкіх злачынстваў на яго глебе.

Гісторыя алкагалізму ў Расіі

Алкагалізм і п’янства ў Расіі бяруць вытокі з 17 стагоддзя, калі з-за мяжы пачалі прывозіць віно і гарэлку ў вялікіх колькасцях. Многія лічаць, што менавіта дзякуючы Мендзялееву людзі даведаліся, што такое спірт. Аднак некаторыя гісторыкі схільныя лічыць, што дадзены гарачыльных напой з’явіўся значна раней. Заслугі прыпісваюць арабскаму лекара Паресу, які прыдумаў гарэлку яшчэ ў далёкім 860 годзе. Нашы продкі здаўна варылі хреновуху і медавуху, рыхтавалі розныя настойкі для медыцынскіх мэтаў.

Гісторыі нашых чытачоў

Выратавала сям’ю ад страшнага праклёны. Мой Сярожа ўжо год не п’е. Мы доўга змагаліся з яго залежнасцю і беспаспяхова пераспрабавалі кучу сродкаў за гэтыя доўгія 7 гадоў, калі ён пачаў піць. Але мы справіліся, і ўсё дзякуючы.

На працягу многіх стагоддзяў фармаваліся традыцыі і народныя гулянні, якія суправаджаліся актыўным распіццём алкагольных напояў. Ні адно свята і застолле не абыходзіліся без віна ці гарэлкі. Рускі народ піў шмат і часта, гэта адбывалася не толькі па святах, але і ад цяжкага жыцця. Бедны селянін знаходзіў радасць у гарэлцы, забываючы пра свае праблемы і бедах. П’янства і алкагалізм у Расіі заахвочваліся, каб народ закрываў вочы на ​​дзеянні вярхоўнай улады.

У пачатку 20 стагоддзя вытворчасць і распіццё алкагольных напояў у Расіі было забаронена, бо вызначаліся вялікія перамены ў дзяржаве. Ўрад імкнуўся да прамысловай рэвалюцыі, навуковых адкрыццяў, адукацыі і развіццю ведаў у насельніцтва. У 1914 годзе быў прыняты «Сухі закон» і дзейнічаў да 1925 года. Дадзены перыяд характарызаваўся некаторым зніжэннем ўзроўню алкагалізму ў Расіі.

Аднак у сярэдзіне 20-х гадоў Іосіф Сталін і Палітбюро адмянілі дзеянне гэтага закона на тэрыторыі ўсяго Савецкага Саюза. Гэта тлумачылася тым, што краіне неабходна было аднавіцца пасля Першай сусветнай вайны, часова была ўведзена манаполія на гарэлку з мэтай развіцця эканомікі. У народзе лічылася, што такое жаданне было абумоўлена грузінскім паходжаннем Сталіна і яго прыхільнасцю да віна. Правадыр сам нярэдка любіў выпіць. Культ асобы дыктаваў рускаму насельніцтву пэўны стыль жыцця і погляд на алкаголь.

У часы Вялікай Айчыннай вайны пілі ўсе, бо адчувалі штодзённы стрэс і страх за сваё жыццё. Салдаты кожны дзень сыходзілі на фронт, выпіваючы ў абавязковым парадку «наркомаўскія» 100 грам гарэлкі (неафіцыйную назву нормы алкаголю ў дзень для вайскоўцаў) для ўзняцця баявога духу і прыгнётам пачуцця страху перад смерцю. Пасля доўгачаканай перамогі краіна ўвайшла ў радасць і эйфарыю. П’янства і алкагалізм у Расеі зноў пачалі ўзрастаць, так як людзі пілі, каб забыцца страшныя часы вайны і пачаць новае жыццё.

Пазбавіцца ад алкагалізму ЗА 14 ДЗЁН

Нашы чытачы выбіраюць АЛКОБАРЬЕР — сродак з натуральнымі кампанентамі. Пару кропель кожны дзень выклікаюць агіду да алкаголю ўжо на другі тыдзень. Эфектыўнасць даказаная клінічнымі даследаваннямі.

У пачатку 90-х адбылася перабудова ўсёй краіны, людзі пацярпелі ад эканамічнага крызісу. Зачыняліся заводы, губляліся працоўныя месцы, людзі сутыкнуліся з голадам, беднасцю і дэпрэсіяй. Алкагалізм у Расіі прымаў масавыя маштабы. Пілі мужчыны, жанчыны і падлеткі, так як іх выхаваннем бацькі недастаткова займаліся, надаваць больш часу працы. Гэта прывяло Расею да першага месца па алкагалізму сярод краін постсавецкай прасторы.

З-за прынятых Гарбачовым мер па высечцы вінаграднікаў колькасць спажыванага віна рэзка знізілася, але продажу піва пачалі расці з 1995 года пасля прыходу замежных кампаній на расійскі рынак. Дзяржава вырашыла, што піва дазволіць знізіць узровень алкагалізму, аднак усё пайшло інакш. Насельніцтва, асабліва падлеткі, пачалі масава спажываць піва, што прывяло да развіцця піўнога алкагалізму ў Расіі.

Статыстыка алкагалізму ў Расіі

Алкагалізм у Расіі згодна з штогадовай статыстыцы становіцца больш маштабнай праблемай, асабліва сярод падлеткаў. У 2010 годзе было зарэгістравана больш за 2 мільёны хворых на алкагалізм, 100 тысяч з якіх пакутавалі алкагольнымі псіхозамі. Праблема алкагалізму сярод жанчын у Расіі таксама расце з кожным годам, што пацвярджаецца статыстыкай. Колькасць выпадкаў жаночага алкагалізму ў 2010 годзе склала 417,5 тысяч, з якіх больш за 19 тысяч хварэлі алкагольнымі псіхозамі. У сярэдзіне 1980-х гадоў суадносіны мужчын і жанчын, хворых алкагольнай залежнасцю складала 12: 1, у 1991 павялічылася да 9: 1, а да 2013 года склалі 5: 1.

Міністэрства аховы здароўя і сацыяльнага развіцця РФ апублікавала статыстыку ўжывання алкаголю на душу насельніцтва, выпітага ў 2011 годзе і яна склала 15 літраў. Статыстыка алкагалізму Расіі 2011 года цвердзіць, што:

  • Колькасць залежных ад алкаголю ў краіне пераваліла за 5 000 000 чалавек і складае 3,4% ад усяго насельніцтва. На ўліку ў лекара каштуе каля 1,7% хворых алкагольнай залежнасцю.
  • Ад алкагалізму загінула каля 33% усіх мужчын і 15% жанчын, прыблізна за 500 000. штогод. Столькі ж людзей не гіне ў часы войнаў, эпідэмій або стыхійных бедстваў, нават калі гэтыя дадзеныя сумаваць.
  • Алкагалізм у Расіі прыводзіць да розных смерцямі і гібелі чалавека: назіраецца 62,1% самагубстваў, 72,2% забойстваў, 60% смерцяў ад панкрэатыту, 67,7% ад цырозу печані і 23.3% ад захворванняў сэрца і сасудаў.
  • Статыстыка сцвярджае, што многія дзеці пачынаюць спрабаваць алкаголь у 13 гадоў. Пры гэтым адна трэць хлопцаў і адна пятая дзяўчат ва ўзросце з 13 да 18 гадоў п’е гарэлку, піва і іншыя слабаалкагольныя напоі штодня.
  • Ўзровень дзіцячага і падлеткавага алкагалізму ў Расіі расце і пачынаецца з 14-15 гадоў. Паводле прагнозаў лекараў большасці з іх спатрэбіцца лячэнне ад алкагольнай залежнасці, паколькі ў раннім узросце арганізм хутчэй прывыкае да спіртнога.

Паводле дадзеных статыстыкі 2013 алкагалізм у Расіі выклікаў каля 82% захворванняў, наркалагічнага паходжання. З іх каля 90% складаюць людзі працаздольнага ўзросту ад 20 да 59 гадоў.

Усё часцей алкагольная залежнасць назіраецца ў маладых ва ўзросце да 30 гадоў. Для яе характэрна хуткае фарміраванне асноўных клінічных сімптомаў і сіндромаў алкагалізму, а таксама хуткая дэградацыя асобы. Назіраецца злаякасны алкагалізм, які прыводзіць да засмучэнняў псіхікі і павелічэнню колькасці цяжкіх злачынстваў.

Статыстыка за 2014 год

Дадзеныя статыстыкі алкагалізму ў Расіі 2014 года прадстаўляюць наступныя паказчыкі:

  • згодна сцвярджэнням нарколагаў, больш за 3 мільёны насельніцтва Расіі пакутуюць ад алкагольнай залежнасці;
  • на 2,5 мільёна расійскіх грамадзян прыходзіцца за 100 000 алкаголікаў;
  • на кожную 1000 падлеткаў прыходзіцца больш за 25 дзяцей, якія пакутуюць ад алкагалізму;
  • 76% насельніцтва Расіі ужывае спіртныя напоі кожны дзень;
  • 20% дзяўчат і 30% хлопцаў не адмаўляюцца ад алкаголю падчас святаў або іншых мерапрыемстваў;
  • каэфіцыент смяротнасці пасля атручвання алкагольнымі напоямі роўны колькасці смерцяў, якія адбыліся ў дарожна-транспартных аварыях;
  • спажыванне спіртных напояў складае ў сярэднім 10 літраў у год на душу насельніцтва, пры тым, што небяспечная доза алкаголю складае 8 літраў у год;
  • алкаголікі часта паміраюць ад траўмаў, атрыманых у стане моцнага алкагольнага ап’янення;
  • больш за палову мільёна расейцаў памірае ад атручвання спіртнымі напоямі кожны год.

Гэта толькі афіцыйныя дадзеныя, у рэчаіснасці ж карціна больш змрочная.

Барацьба з алкагалізмам у Расіі

У 2009 годзе ўрад Расіі ўхваліў Канцэпцыю па прафілактыцы і зніжэння ўзроўню алкагалізму ў краіне. Згодна з яе да 2013 годзе спажыванне спіртных напояў на душу насельніцтва не павінна перавышаць 15 л, а да 2020 года павінна знізіцца да 8 літраў. З гэтай мэтай быў праведзены шэраг мерапрыемстваў у краіне:

  • праводзілася падвышаная прапаганда здаровага ладу жыцця;
  • да вырашэння праблемы прыцягваліся розныя грамадскія арганізацыі, якім аказвалася падтрымка дзяржавы;
  • заканадаўча абмежавалася раздробны продаж спіртных напояў;
  • была забароненая прыхаваная рэклама алкаголю;
  • было забаронена правядзенне вінных і піўных фэстаў.

У верасні 2010 года Дзярждума прыняла да разгляду законапраект аб павелічэнні мінімальнага ўзросту для куплі спіртных напояў да 21 года. Для барацьбы з алкагалізмам у Расеі ўвёў штрафы:

  • За распіццё піва і алкагольных напояў крэпасцю больш за 12% у грамадскіх месцах, за выключэннем рознічных кропак афіцыйна дазволенай продажу спіртных напояў.
  • За з’яўленне ў нецвярозым выглядзе ў грамадскім месцы (штраф ці арышт на 15 сутак).
  • За знітоўванне алкаголем непаўналетніх бацькамі і іншымі асобамі.

У 2011 годзе былі прынятыя жорсткія папраўкі да закона «Аб дзяржаўным рэгуляванні вытворчасці і абароту этылавага спірту, алкагольнай і спіртазмяшчальнай прадукцыі». Паводле дадзеных паправак піва і напоі на яго аснове, крэпасць якіх складае больш за 0,5%, будуць лічыцца алкагольнымі напоямі. На іх распаўсюджваецца забарона начнога гандлю з 23:00 да 8:00. У пачатку 2013 года ў Расіі ўвайшоў у сілу закон, які забараняе продаж спіртных напояў у нестацыянарных гандлёвых кропках: ларках, на рынках і вакзалах, кіёсках. 3 кастрычніка 2013 года было абвешчана Сусветным Днём цвярозасці і барацьбы з алкагалізмам.

Даўней пілі віно, пілі разведзенае віно. І разводзілі вадой: 3/4 вады і 1/4 віна, а мацаванае наогул 1/9. Гарэлку піць не рэкамендую наогул, а смаленай тым больш. Шануеце жыццё, людзі! Не аддаваць заганы. Паспяваем пражываць, але не такім чынам. Не піце бяку!) Гэта амаральна. Бомж … і тваё любімае дзяржава, столькі часу прадаваць табе «вадзяры», «пивас», «каньячок» ужо ніяк табе не дапаможа. І гэта канец. Лепш стань непітушчым і плыві супраць плыні. Я не п’ю, а вось сябар п’е — не можа без гэтага. І гэта бяда! P.S. Паглядзіце Лекцыі Жданава, каб кінуць раз і назаўсёды. Аддавайце грошы ў лепшыя рукі, а не паважанай алкагольнай мафіі. І ўдачы ўсім. Бо ніколі не позна выправіць памылку. Моладзь, Спаборнічаюць з самімі сабою, чым з бутэлькай!

Гэта жахліва, змагалася за сваіх двух сыноў 22 гады, але фіта, якая прадавалася ў кожным краме, перамагла. Абодва маіх саколік загінулі, апошні Васек ясноглазый — 31 траўня 2016 года. Хлопцы прыгожыя, спартыўныя і смелыя, вельмі паверылі рэкламе 90 гадоў, тыпу «Рускі памер», калі п’еш, то ты сапраўдны мужык. Колькі я ім выклікала штодня, і лаяла і плакала. Куды толькі не звярталася: у наркалогію, суд, паліцыю. Прайшла па крузе пекла. Але ўсюды адказ быў, што толькі магчыма добраахвотнае лячэнне. А сыночкі не лічылі сябе п’юць і лячыцца не хацелі, усё мне абяцалі, што заўтра піць не будуць. Нават у маскоўскай фірме «Арыядна» за кроплі і таблеткі ад алкагалізму ў 2009 годзе развялі мяне на 350 тыс. Рублёў (каб яны з гэтымі грашыма жылі шчасліва на чужым горы). Усе суседзі шкадавалі і іх, і мяне. Так і сышлі ва ўзросце 33 і 38 гадоў. А якое мне? Гадавала спадзявалася, а ў старасці няма каму і кружку вады падаць.

Які жах. Cам не п’ю, піў піва 2-3 разы на тыдзень (студэнт пасля арміі) — якая гадасць, зараз гастрыт. Жывот хварэў, панос, млоснасць, болі ў страўніку. Бацька п’е гарэлку, але ён вырас у СССР, у 80-х многія пілі. Але цяпер ёсць выбар: можаш піць, а можаш на машыну назапашваць! жыццё разнастайнае, сэнсу піць (губіць здароўе проста няма) Ды і каму патрэбен хворы працаўнік? Мужык павінен быць здаровы, цвярозы, сыты, бадзёры і вясёлы! У пітушчай сям’і дзеці не паважаюць Айца, а ў сям’і павінна быць любоў. Кідайце піць пакуль не позна. Не разумею столькі людзей памірае ад гэтага, а ўсё прадаюць і прадаюць, хто на гэтым нажываецца? Гэта значыць наркотыкі забіваюць людзей, а гарэлка ня наркотык ці што? Расія маці! Кінь бухаць!

Як лячыць алкагалізм:

Адказы на пытанні:

Зняцце цягі да алкаголю ў 96% хворых. Сродак адобрана НДІ наркалогіі РФ

капіяванне дазволена толькі пры наяўнасці актыўнай спасылкі

Інфармацыя на сайце прадстаўлена ў азнаямленчых мэтах

«Гэта былі дрэнныя дні майго жыцця». Гаспадар выкрадзенай хаскі распавёў падрабязнасці пошукаў сабакі

апублікавана: 14 лістапада 2017 у 21:18

абноўлена: 14 лістапада 2017 а 22:18

Хаскі па мянушцы Асса, якая знікла 11 лістапада ў Мінску, сёння была знойдзена. Пра гэта TUT.BY распавяла афіцыйны прадстаўнік Следчага камітэта Юлія Ганчарова.

Фота са старонкі Дзмітрыя Навіцкага ў «Фейсбуке9raquo;

«Сабака выяўленая. Цяпер ўладальнік знаходзіцца з ёй », — паведаміла прадстаўнік СК.

Па словах Ганчаровай, сабака жывая і здаровая.

Зараз Асса ўжо дома. Яе гаспадар, Дзмітрый Навіцкі, кажа, што нарэшце за ўсе гэтыя дні пошукаў і хваляванняў можа уздыхнуць спакойна.

«Мне пад вечар патэлефанавалі людзі і сказалі, што, магчыма, мой сабака знаходзіцца ў іх. Я за гэтыя дні ўжо столькі сабак перагледзеў, што ўжо асабліва не спадзяваўся », — распавёў падрабязнасці Дзмітрый Навіцкі.

Але гэта аказалася сапраўды Асса. Яе новыя гаспадары распавялі Дзмітрыю, што яны будуюць дом у Калодзішчах, і там на днях да іх падышоў незнаёмы мужчына з сабакам. Ён прапанаваў ім бясплатна забраць жывёла, патлумачыўшы, што яму яна не патрэбна. Маўляў, ён займаецца развядзеннем, і ў яго сабак стала занадта шмат.

Мінчане пагадзіліся, а потым убачылі аб’яву аб згубе Ассы і вырашылі звязацца з Дзмітрыем.

«Вялікі дзякуй усім, хто прымаў удзел у пошуках Ассы. Дзякуй за гэты інфармацыйны шум. Я думаю, што гэтага мужчына і спалохаўся, таму вырашыў пазбавіцца ад сабакі », — кажа Зміцер.

Паводле яго слоў, следчыя зоймуцца пошукам выкрадальніка. Сёння Следчы камітэт па факце крадзяжу сабакі пачаў крымінальную справу. Было Отсмотрев відэа з камер назірання, якія і захавалі, як незнаёмы адвязвае і адводзіць хаскі.

«Я за гэтыя дні многае перажыў і шмат чаго даведаўся. Аказваецца, пародзістых сабак-дзяўчынак ні ў якім разе нельга пакідаць без нагляду. Ўсякія мутныя асобы крадуць іх, каб потым зарабляць на продажы шчанюкоў », — дзеліцца набытым вопытам Зміцер.

Падчас пошукаў Ассы, распавядае Навіцкі, жыхары аднаго з гарадскіх пасёлкаў пад Маладзечна яму паведамілі, што «у мясцовых алкаголікаў нядаўна завялася завадовая сабака».

«Сапраўды, там у гаражы сядзіць маламут. На жаль, сфатаграфаваць мне яго не ўдалося. Але калі ў каго-то нядаўна знікаў маламут — магчыма, гэта ваша сабака », — паказвае Дзмітрый і кажа, што сабаку называлі Лекса.

«Магчыма, я памыляюся, але вельмі гэта дзіўна выглядае. Дастаткова дарагую і пародзістую сабаку трымаюць у гаражы, як быццам спрабуюць хаваць », — кажа Навіцкі і яшчэ раз раіць ні ў якім разе не пакідаць сваіх гадаванцаў без нагляду.

«Тыя некалькі дзён, што я правёў без сабакі, — гэта былі дрэнныя дні майго жыцця», — прызнаецца Дзмітрый.

Паведамленне пра тое, што ў яго знікла сабака, Дзмітрый Навіцкі размясціў у соцсетях. 11 лістапада ён прыехаў на злёт ліцэістаў, сам пайшоў на свята, а жывёла прывязаў да плота. Калі вярнуўся, гадаванца на месцы ўжо не было. Адзінае, што ўсталяваў уладальнік: Ассу адвёў невядомы мужчына. Па факце крадзяжу сабакі Следчым камітэтам 14 лістапада было ўзбуджана крымінальная справа.

Напишите нам
Напишите нам




Меню